Wat kan ik verwachten?

Video-therapie is eigenlijk niet zo heel anders dan de gesprekken die we al live gehad hebben. Het vraagt gewoon iets meer voorbereiding dan een gesprek in de praktijk. Zoek een plekje in huis waar je ongestoord kan praten. Misschien ben je ongerust dat je huisgenoten het gesprek kunnen horen in de andere kamer, probeer dit dan gewoon eens zelf uit! Misschien kan het helpen je huisgenoten te vragen om even beneden te blijven terwijl jij boven bent? Indien je het vervelend vindt dat de therapeut inzage heeft in jouw huis kan je dit oplossen door ergens te gaan zitten waar achter je enkel een muur zichtbaar is, of hang desnoods een laken op. Ongeacht: de psycholoog heeft beroepsgeheim en is opgeleid om niet te oordelen, zorgen hierrond zijn normaal, maar eigenlijk helemaal niet nodig! Verder worden videogesprekken nooit opgenomen. Het zonder toestemming opnemen, filmen of screenshots nemen van het gesprek is verboden, zowel voor de therapeut als de cliënt. We vinden dit uiterst belangrijk en willen benadrukken dat u zich hierover geen zorgen hoeft te maken.

Misschien voel je wat spanning of zelfs angst om online te praten. Dit is heel normaal en niets om je voor te schamen. Zelfs voor ons psychologen was het even wennen tijdens de eerste gesprekken! Het is een drempel om te overwinnen, net zoals die drempel er was toen je misschien twijfelde om te bellen voor een eerste afspraak of toen je voor het eerst naar de praktijk moest komen.

De ervaringen van afgelopen dagen vertellen ons dat het eigenlijk allemaal heel goed meevalt. Eens je elkaar online ziet en merkt dat de interactie en het vertrouwen nog helemaal hetzelfde is, valt de spanning weg.

Hoe verloopt een video-therapie met kinderen?

U vraagt zich misschien af hoe het in zijn werk gaat wanneer we online therapie geven aan kinderen. Het stuk speltherapie valt dan inderdaad weg, maar dat betekent niet dat het niet meer waardevol én leuk kan zijn voor uw kind. Hieronder wat verduidelijking:

  • We vragen om enkele blaadjes papier en wat kleur en schrijfgerei klaar te leggen bij aanvang van het gesprek. Dit wordt gebruikt om te tekenen over gevoelens, zorgen, ervaringen. Tekenen helpt, omdat kinderen vaak nog niet in staat zijn om hun innerlijke beleving verbaal uit te drukken. Een beeld helpt dan voor de therapeut om zicht te krijgen op hoe het kind een situatie ervaart. Verder kunnen we ook aan de slag gaan met schrijven. Zo maken we vaak gebruik van een ‘praatpapier’. Dit is een brainstorm blad waar we allerlei gedachten, vragen, bezorgdheden noteren waar het kind mee kampt. Er wordt dan eerst gefocust op wat de zorgen zijn, hoe ze er gekomen zijn en wat het kind al heeft geprobeerd om de zorgen te minderen. In tweede instantie wordt dan samen gekeken naar hoe we de zorgen kunnen aanpakken. Welke zijn concreet oplosbaar? Die omcirkelen we dan in één kleurtje. Welke zorgen zijn eigenlijk irreëel en onnodig? Weer een ander kleurtje. En zo zijn de mogelijkheden met stift en papier eindeloos!
  • Praatpop Viktor is ook van de partij! Zijn muts kan op groen of rood gezet worden, afhankelijk van hoe hij zich voelt. De therapeut zit dan voor het scherm en praat via de pop met het kind. Vooral voor jongere kinderen is dit heel drempelverlagend. Viktor heeft al veel kindergeheimpjes aan het licht gebracht die we anders niet hadden ontdekt!
  • Verder kan het zijn dat de therapeut enkele oefeningen doet met jouw kind. Hiervoor kunnen op voorhand werkblaadjes doorgestuurd worden naar de ouders, zodat deze kunnen geprint worden en klaarliggen voor het kind tijdens het gesprek. Of de therapeut doet een ademhalingsoefening via de camera.

Hoe bereid ik mijn kind voor?

Het kan fijn zijn je kind een beetje voor te bereiden op het gesprek. Indien uw kind al live kwam, bereid je hem of haar vooral praktisch voor op de nieuwe vorm van therapie. Je kan bijvoorbeeld al eens op voorhand elk in een andere kamer bellen via Facetime of Skype om te ontdekken hoe dat gaat. Ook bij de start kan je samen zitten om alles klaar te zetten. Van zodra er contact is gemaakt met de therapeut kan je het kind dan rustig alleen laten voor zijn of haar therapiegesprek. Indien het een eerste gesprek is voor je kind blijf je er best nog even bij. Er wordt dan tijdens het gesprek afgetoetst of het kind al even alleen kan praten met de therapeut, maar het is mogelijk dat u er gedurende het volledige gesprek moet bij blijven. Schakel stoorzenders uit. Zorg dat huisdieren niet binnen kunnen, behalve als deze een bron van rust zijn voor uw kind. Zorg dat broers/zussen niet zomaar komen binnenstormen of luistervinken aan de deur. En hoe nieuwsgierig je zelf ook bent, als je kind vraagt alleen te zijn met de therapeut, respecteer dit dan. Vertrouwen en veiligheid zijn uiterst belangrijk om een goede therapeutische relatie op te bouwen/te behouden.